Συμπληρώστε το ερωτηματολόγιο των Ελλήνων Μυθικιστών
Jan08

Συμπληρώστε το ερωτηματολόγιο των Ελλήνων Μυθικιστών

Υποδεχόμαστε το 2018 με έναν πρωτότυπο τρόπο που φιλοδοξεί να καταδείξει συγκεκριμένες τάσεις γνώμης, είτε αυτές αφορούν τους επισκέπτες και φίλους της σελίδας μας, είτε άλλα κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας που πιθανότατα δεν έχουν έρθει ακόμα σε επαφή με τις θέσεις του Μυθικιστικού ρεύματος. Στο πλαίσιο αυτό, σας καλούμε να συμπληρώσετε το ανώνυμο ερωτηματολόγιό μας πάνω σε 8 ερωτήματα (τα 6 από τα οποία πολλαπλής επιλογής) που παρουσιάζουν εξαιρετικό -κατά τη γνώμη μας- ενδιαφέρον. Η άποψή σας θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα πώς εισπράττετε τη δημόσια συζήτηση αναφορικά με την ιστορικότητα του Ιησού, τις ρίζες του Χριστιανισμού και μια σειρά από ζητήματα που άπτονται της Μυθικιστικής έρευνας. Η όλη διαδικασία δεν πρόκειται να σας πάρει πάνω από 5 λεπτά (σε περίπτωση που αποφασίσετε να απαντήσετε σύντομα στις δύο ερωτήσεις “ανάπτυξης” που συμπεριλαμβάνονται στη φόρμα των ερωτήσεων). Η online έρευνά μας θα παραμείνει “ανοικτή” έως τις 31 Ιανουαρίου και τα τελικά αποτελέσματα θα ανακοινωθούν από νέο άρθρο στο mythikismos.gr τα πρώτα 24ωρα του Φεβρουαρίου. Σας ευχαριστούμε προκαταβολικά για τη συμμετοχή σας. Έλληνες Μυθικιστές, 8/1/2018 Πατήστε εδώ για να συμπληρώσετε το ανώνυμο ερωτηματολόγιό...

Read More
Τα “Θρησκευτικά” της Β’ Γυμνασίου και η ιστορικότητα του Ιησού
Jan03

Τα “Θρησκευτικά” της Β’ Γυμνασίου και η ιστορικότητα του Ιησού

Η διαμάχη που έλαβε χώρα την τελευταία διετία μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας για τη διδασκαλία του μαθήματος των “Θρησκευτικών” φαίνεται πώς είχε έναν επικοινωνιακό και έναν ουσιαστικό νικητή. Δεν γνωρίζουμε μετά βεβαιότητος αν υπήρξε κάποια από κοινού συμφωνία κάτω από το τραπέζι ή όχι, αλλά παρακολουθώντας κανείς τα ΜΜΕ μετά την καρατόμηση του π. υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη, έβγαζε με περισσή ευκολία το συμπέρασμα ότι η Πολιτεία υποτάχθηκε πλήρως στα αιτήματα του αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου και το βιβλίο του μαθήματος των “Θρησκευτικών” θα επέστρεφε στα γνωστά και συνηθισμένα επίπεδα του Ορθόδοξου προσηλυτισμού. Ωστόσο μελετώντας κανείς το διδακτικό πρόγραμμα αλλά και το περιεχόμενο των νέων σχολικών εγχειριδίων των “Θρησκευτικών”, διαπιστώνει μάλλον το ακριβώς αντίθετο: σημαντικά βήματα προόδου σε σχέση με την προγενέστερη κατάσταση, εμπλουτισμός των εγχειριδίων με περισσότερο προοδευτικό περιεχόμενο, χώρος και σε άλλες κοσμοθεάσεις κ.α, ένα γεγονός που αν μη τι άλλο γεμίζει τον κάθε ανοιχτόμυαλο άνθρωπο με αισιοδοξία για το μέλλον. Όμως αυτή η συζήτηση που αγγίζει ζητήματα Κοσμικότητας (δηλαδή του Διαχωρισμού Κράτους Εκκλησίας) είναι τεράστια και δεν θα μας απασχολήσει άλλο εδώ.  Φυσικά και το νέο μάθημα των “Θρησκευτικών” δεν έγινε τέλειο, φυσικά και εντοπίζονται ακόμη δεκάδες ιστορικές ανακρίβειες, πολλές από τις οποίες εντάσσονται στο τεράστιο ζήτημα των εθνικών μύθων, εννοείται ότι τα νέα βιβλία χρήζουν περαιτέρω βελτιώσεων. Ανάμεσα σε αυτές, ως Έλληνες Μυθικιστές, επιθυμούμε τα προβάλλουμε ένα ζήτημα που “αγγίζει τα δικά μας χωράφια”: την ιστορικότητα του Ιησού. Στο νέο βιβλίο της Β’ Γυμνασίου και συγκεκριμένα στις σελίδες 35-36, οι συγγραφείς επιχειρούν να αναδείξουν, αρκετά διακριτικά η αλήθεια, τις “Γνώμες τον ανθρώπων για τον Ιησού Χριστό – Πρόσωπα της εποχής του”. Είναι σημαντικό το γεγονός ότι πουθενά δεν γίνεται λόγος για τεκμήρια ιστορικότητας, ενώ εντύπωση προκαλεί το ότι επιλέγονται αποσπάσματα τόσο από μη ιστορικά κείμενα όπως τα Ευαγγέλια (για την περίπτωση του Πιλάτου επιλέχθηκε το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο και για αυτή του Νικοδήμου το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο), όσο και από ιστορικές πηγές (βλ. Ιώσηπος, Τάκιτος και Κέλσος). Στη συνέχεια παρατίθενται αποσπάσματα/γνωμικά για τον Ιησού, γραμμένα από σύγχρονους στοχαστές όπως ο Πασκάλ Μπρυκνέρ, ο Μαχάτμα Γκάντι, ο Νίκος Καζαντζάκης κα., κάνοντας ακόμη πιο ασαφές το μήνυμα των συγγραφέων του βιβλίου: τελικά επιθυμούν να παραθέσουν αποδεικτικά στοιχεία για την ιστορικότητα του Ιησού ή περισσότερο να προβάλλουν τα πνευματικά μηνύματα της διδασκαλίας του μέσα από το έργο στοχαστών ανά τους αιώνες, υποβιβάζοντας τεχνηέντως την ιστορικότητα σε δεύτερης κατηγορίας ζήτημα;  Από την άλλη, βέβαια, δεν υπάρχει η παραμικρή νύξη για το γεγονός ότι η ιστορική ύπαρξη του Ιησού έχει τεθεί -και εξακολουθεί να τίθεται- κάτω από το βλέμμα της ιστορικής κριτικής από τα μέσα του 18ου αιώνα… Αναλυτικότερα: Για το εδάφιο που σχετίζεται με τον Πιλάτο, δεν αναφέρεται πουθενά ότι πρόκειται για απόσπασμα από κείμενο πίστης (συνοπτικό Ευαγγέλιο) που...

Read More
Η ιστορικότητα του Ιησού στους πρώτους Χριστιανούς
Dec23

Η ιστορικότητα του Ιησού στους πρώτους Χριστιανούς

  Το κείμενο αυτό είναι συνέχεια της δημοσίευσης “Η προέλευση του Χριστιανισμού”, που δείχνει την ομοιότητα της σέκτας των Εσσαίων του Κουμράν με τον Χριστιανισμό και μάλλον είναι ο φορέας που τον γέννησε. Επίσης, είναι συνέχεια της δημοσίευσης “Οι υπάρχουσες πρώιμες πηγές και ο μη πραγματικός Ιησούς Χριστός”.   Tου Φιλίστωρος, Ιστορικού.   Εδώ θα δούμε αρκετές φράσεις από τα πρώτα χριστιανικά κείμενα και τις ανακολουθίες με τα Ευαγγέλια που ίσως είναι μεταγενέστερα ή και σύγχρονά τους, και που προσθέτουν επιχειρήματα στην άποψη της κουμρανικής προέλευσης και του μη συγκεκριμένου ιστορικού Ιησού των Ευαγγελίων. “1 Οὐκ εἰμὶ ἀπόστολος; οὐκ εἰμὶ ἐλεύθερος; οὐχὶ Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν Κύριον ἡμῶν ἑώρακα; οὐ τὸ ἔργον μου ὑμεῖς ἐστε ἐν Κυρίῳ; 2 εἰ ἄλλοις οὐκ εἰμὶ ἀπόστολος, ἀλλά γε ὑμῖν εἰμι· ἡ γὰρ σφραγὶς τῆς ἐμῆς ἀποστολῆς ὑμεῖς ἐστε ἐν Κυρίῳ” (Προς Κορινθίους Α΄, 9: 1-2). Από όσα αναφέρει η Καινή Διαθήκη, ο Παύλος δεν είδε ποτέ πραγματικά τον ιστορικό Ιησού, παρ, όλο που κατά την εποχή των Παθών, ειδικά όταν ο Ιησούς εμφανιζόταν στον Άννα και τον Καϊάφα, αυτός υποτίθεται ότι ήταν στα “πόδια” του Γαμαλιήλ. Σύμφωνα με τον Παύλο, τον “είδε” και “μίλησε” μαζί του στον δρόμο για την Δαμασκό. Μιλάμε λοιπόν για όραμα και όχι πραγματική συνάντηση. Παρόλα αυτά εδώ αναφέρει ότι τον είδε πραγματικά και το κοινό του προφανώς τον πιστεύει. Μήπως τελικά πίστευε σε ένα πνευματικό και όχι πραγματικό και ιστορικό Ιησού; Οι άλλοι απόστολοι-Ευαγγελιστές ποιοι και πού είναι; γιατί υπάρχει και το παρακάτω: “6 Θαυμάζω ὅτι οὕτω ταχέως μετατίθεσθε ἀπὸ τοῦ καλέσαντος ὑμᾶς ἐν χάριτι Χριστοῦ εἰς ἕτερον εὐαγγέλιον, 7 ὃ οὐκ ἔστιν ἄλλο, εἰ μὴ τινές εἰσιν οἱ ταράσσοντες ὑμᾶς καὶ θέλοντες μεταστρέψαι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ. 8 ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ’ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω”. Δεν υπάρχει λοιπόν άλλο ευαγγέλιο και ούτε θα υπάρξει ακόμα και άγγελος να το φέρει, ο Μάρκος, ο Ματθαίος, ο Λουκάς ο Ιωάννης άραγε; “11 Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον τὸ εὐαγγελισθὲν ὑπ’ ἐμοῦ ὅτι οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον· 12 οὐδὲ γὰρ ἐγὼ παρὰ ἀνθρώπου παρέλαβον αὐτό, οὔτε ἐδιδάχθην, ἀλλὰ δι’ ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ” (Προς Γαλάτας, 1: 6-12) και αυτό έγινε δια αποκαλύψεως και όχι δια εμφανίσεως του ίδιου του Ιησού στους μαθητές του. Αναρωτιέστε ήδη την αλήθεια σε όλα αυτά που γράφουν οι Πράξεις για την συνάντηση στα Ιεροσόλυμα με τους άλλους μαθητές ή τον περίφημο λόγο του Παύλου: “28 καὶ μηδεμίαν αἰτίαν θανάτου εὑρόντες ᾐτήσαντο Πιλᾶτον ἀναιρεθῆναι αὐτόν…30 ὁ δὲ Θεὸς ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν· 31 ὃς ὤφθη ἐπὶ ἡμέρας πλείους τοῖς συναναβᾶσιν αὐτῷ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας εἰς Ἱερουσαλήμ, οἵτινές εἰσι μάρτυρες αὐτοῦ πρὸς τὸν λαόν. 32 καὶ ἡμεῖς ὑμᾶς εὐαγγελιζόμεθα τὴν πρὸς τοὺς πατέρας ἐπαγγελίαν γενομένην, ὅτι ταύτην ὁ Θεὸς ἐκπεπλήρωκε τοῖς τέκνοις αὐτῶν, ἡμῖν, ἀναστήσας Ἰησοῦν” (Πράξεις, 13:...

Read More
Η προέλευση του Χριστιανισμού
Dec10

Η προέλευση του Χριστιανισμού

  Ένα από τα μεγάλα ιστορικά προβλήματα που υπάρχουν, είναι οι απαρχές του Χριστιανισμού. Για τους πιστούς, βέβαια, δεν υπάρχει πρόβλημα. Θεωρούν ότι τα Ευαγγέλια είναι πρωτότυπα και αυθεντικά κείμενα και ότι ο γιος του Γιαχβέ ενσαρκώθηκε από παρθένα από την γενιά του Δαυίδ, έκανε ένα πρωτότυπο κήρυγμα, θαύματα κ.λπ., έφερε αρκετές καινοτομίες που ήταν πρωτάκουστες τουλάχιστον για τους Εβραίους, σταυρώθηκε, αναστήθηκε κ.λπ. κ.λπ. Για τους ερευνητές και όσους δεν αρκούνται στην υποτιθέμενη σοφία της χριστιανικής γραμματείας, όχι. Γράφει ο Φιλίστωρ (ιστορικός) Είναι πλέον ξεκάθαρο, ότι τόσο ο Ιησούς των Ευαγγελίων, όσο και τα άλλα πρόσωπα που αναφέρονται σαν μαθητές του, δεν έχουν καμμία ιστορική τεκμηρίωση, παρά την μεγάλη επίδραση που υποτίθεται ότι είχαν στην εποχή τους και στον τόπο δράσης τους, και δεν άφησαν κανένα ίχνος πέρα από τα θρησκευτικά βιβλία του Χριστιανισμού. Τα πρώτα κείμενα που γνωρίζουμε σήμερα σαν χριστιανικά, είναι οι επιστολές της Καινής Διαθήκης και η Αποκάλυψη. Τα Ευαγγέλια που υποτίθεται ότι γράφτηκαν από τους ίδιους τους μαθητές του Ιησού, φαίνεται μεν να εμφανίστηκαν τον 2ο αιώνα, αλλά η πρότερη πλήρης μορφή που τα γνωρίζουμε είναι του 4ου αιώνος και μέχρι τότε ελάχιστα σπαράγματα. Το ίδιο το όνομα “χριστιανοί” πρωτο-εμφανίστηκε κι αυτό τον 2ο αιώνα. Ξέρουμε για πλήθος μεσσιών την εποχή του 1ου αιώνος και, επιπλέον, γνωρίζουμε για τον ίδιο αιώνα και τέσσερις τουλάχιστον σταυρώσεις επαναστατών μεσσιών από Ρωμαίους, όπως και αναρίθμητες σταυρώσεις άλλων που δεν ήταν μεσσίες αλλά απλοί επαναστάτες. Ο Ιησούς των Ευαγγελίων όμως και η δράση του ή η σταύρωση, τίποτα δεν αναφέρεται πουθενά, αν και τα ονόματα όλων αυτών των μεσσιών και των δράσεών τους κάτι μας θυμίζουν, αν και πολλοί ιστορικοί αναφέρονται σε αυτή την περίοδο και την περιοχή χωρίς να γνωρίζουν κάτι, αν και αναφέρονται άλλα ήσσονος σημασίας περιστατικά. Πολλοί ερευνητές βλέποντας κάποιες κοινές φράσεις και τακτικές των συνοπτικών ευαγγελίων, θεώρησαν ότι υπάρχει κάποιο πρωτευαγγέλιο το οποίο το ονόμασαν “Q” και θεώρησαν ότι ήταν το πρωθύστερο ίσως κείμενο που δεν έχει βρεθεί πουθενά. Υπάρχει όντως ένα μυστήριο, τόσο γιατί οι μοναδικές πηγές εμφανίζονται πολλές και ξαφνικά (μαζί με τα καλούμενα μη κανονικά ή και απόκρυφα), χωρίς να υπάρχει κάτι πριν από αυτά, όσο και γιατί η δομή τους είναι ξεκάθαρα προπαγανδιστική, που δείχνει έξυπνα δομημένο σενάριο και επιμέλεια, που μάλλον θα ήταν δύσκολο να γίνει από ένα ή λίγα άτομα χωρίς προετοιμασία και ιδιαίτερη επιμέλεια, δεδομένων και των αντιφάσεων που έχουν μεταξύ τους. Είναι προφανές λοιπόν, ότι υπάρχει ένας παλαιότερος μύθος που αναπαράγουν πολλοί ταυτόχρονα, αλλά ούτε οι απαρχές του μύθου φαίνονται πουθενά. Η ιδεολογία τους στηρίζεται τόσο στην ιουδαϊκή παράδοση και κυρίως σε ειδική καινοφανή ερμηνεία της, όσο και στις ιδέες των γνωστικών. Υποτίθεται ότι η νέα ερμηνεία...

Read More
Ο πάστορας Hermann Detering και ο Μυθικισμός στη Γερμανία
Dec07

Ο πάστορας Hermann Detering και ο Μυθικισμός στη Γερμανία

  Είναι γεγονός ότι από τις εποχές της περίφημης ριζοσπαστικής σχολής του Tubingen τον 19ο αιώνα, του Bruno Bauer και αργότερα του Albert Kalthoff και του Rudolf Bultmann, στις αρχές του 20ου, η Γερμανική Μυθικιστική Σχολή έδειξε να υποχωρεί σε σχέση με τις υπόλοιπες (Γαλλική, Βρετανική, Ολλανδική και αργότερα Αμερικανική). Έπρεπε να φτάσουμε στο έτος 1999 για να υπογραμμίσουμε κάτι σχετικό και άξιο σχολιασμού, χρονιά κατά την οποία ο καθηγητής της Καινής Διαθήκης στο πανεπιστήμιο του Gottingen, Gerd Ludemann, έχασε την έδρα του εξ αιτίας της θέσης του για το ότι μόλις ένα 5% των λόγων που αποδίδονται -σύμφωνα με τα ευαγγέλια- στον Ιησού, θα μπορούσε όντως να ανήκει σε μια τέτοια φιγούρα του 1ου μεταχριστιανικού αιώνα (βλ. το βιβλίο του “The Great Deception”). Στο πλαίσιο των προσπαθειών μας να μελετήσουμε το έργο όσο το δυνατόν περισσότερων Μυθικιστών ανά τον κόσμο, ερχόμενοι παράλληλα σε επαφή μαζί τους, κληθήκαμε να εξετάσουμε τις περιπτώσεις δύο σύγχρονων εκπροσώπων της εν λόγω θέσης από τη χώρα της κεντρικής Ευρώπης. Η πρώτη από αυτές σχετίζεται με την προσωπικότητα του πρώην πάστορα  (συνταξιοδοτήθηκε το 2009) και ευαγγελιστή θεολόγου, Dr. Hermann Detering, ένα ακόμη παράδειγμα χριστιανού ιεροκήρυκα που ασπάζεται την άποψη για έναν μη ιστορικό Ιησού. Συνεχίζοντας την παράδοση της Γερμανικής Σχολής του Tubingen (αναφορικά με το πρόβλημα της αυθεντικότητας των επιστολών του Παύλου), έχει παρουσιάσει μία σειρά από βιβλία τα οποία τον κατατάσσουν ξεκάθαρα στο Μυθικιστικό “στρατόπεδο”. Ο Hermann Detering   Όντας διαχειριστής του Radikalkritik.de, o Detering παρουσίασε τον Νοέμβριο το νέο του έργο με τίτλο “Christi Bruder” (“Τα αδέρφια του Ιησού”). Σε αυτό αναδεικνύει τις παραδόσεις για τους νεκρούς/αναστημένους θεούς σωτήρες της αρχαιότητας (Άττις, Άδωνις, Ταμμούζ κ.α) και τις σχέσεις που τους συνδέει με τις ευαγγελικές εξιστορήσεις για τον Ιησού, την πρωτοτυπία του περιεχομένου και των μηνυμάτων της Καινής Διαθήκης, αλλά και τις μυθικιστικές προεκτάσεις αναφορικά με την παρουσία του θηλυκού στοιχείου από τις αρχαίες θρησκείες έως τον χριστιανισμό. Η δεύτερη περίπτωση εκπροσώπου των θέσεων του Μυθικισμού στη σύγχρονη Γερμανία είναι ο Dr. Harald Specht, που έχει συγγράψει ορισμένους αρκετά ενδιαφέροντες τίτλους αναφορικά με την αμφισβήτηση της ιστορικότητας του Ιησού και τα παγανιστικά στοιχεία του χριστιανισμού (χαρακτηριστικά αναφέρουμε το “Das Erbe des Heidentums” – “Η Κληρονομιά του Παγανισμού”, που εκδόθηκε το 2015). Και εδώ ανιχνεύεται ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα κοινά στοιχεία που συνδέουν τον Ιησού και τις παραδόσεις για τον θεό Άδωνη. Πατώντας εδώ μπορείτε να πάρετε μια γεύση από την εργογραφία του Specht. Σημαντικό μειονέκτημα αποτελεί το γεγονός ότι οι μεταφρασμένες στα αγγλικά απόψεις των δύο προαναφερθέντων μελετητών εντοπίζονται στο διαδίκτυο με το… σταγονόμετρο.   Έλληνες Μυθικιστές...

Read More