Ο Παύλος και ο ιστορικός Ιησούς
Επειδή και Ιουδαίοι σημείον αιτούσι και Έλληνες σοφίαν ζητούσιν, ημείς δε κηρύσομεν Χριστον εσταυρομένον , Ιουδαίοις μεν σκάνδαλον Ελλησι δε μωρίαν Α’ προς Κορινθίους Επιστολή Παύλου. Κεφ Α΄ Στίχοι 22-23 Η απόδειξη ότι ο Ιησούς από την Ναζαρέτ είναι μυθική και όχι ιστορική προσωπικότητα βρίσκεται στα γραπτά του αποστόλου Παύλου. Ποιος ήταν τελικά ο Παύλος; Πως είχε αντιληφθεί τον «Ιησού Χριστό»; Τι εννοούσε με τα λόγια του στην προς Κορινθίους; Ο σκοπός μου στο παρόν πόνημα είναι να καταδείξω ότι το παραπάνω εδάφιο αντιπροσωπεύει την εικόνα του Παύλου για τον Ιησού Χριστό. Θα αποδείξω παρακάτω ότι ο Παύλος, ούτε κατά διάνοια, γνώρισε άνθρωπο με όνομα Ιησούς Χριστός. Αυτό συμπεραίνεται από μια προσεκτική ανάγνωση της προς Γαλάτας επιστολής του. Πριν ασχοληθούμε όμως μ’ αυτό χρειαζόμαστε να έχουμε μια σύνοψη της ζωής του Παύλου και των επιστολών του. Του Gary Courtney (μετάφραση στα ελληνικά, Νίκος Χατζηευστρατίου) Γνωρίζουμε ότι ο Παύλος αναγνωρίσθηκε ως απόστολος, όπως αυτό επιβεβαιώνεται από μετέπειτα συγγραφείς όπως ο Κλήμης. Ένας απόστολός είναι (υποθετικά) ένας αγγελιοφόρος σταλμένος από τον Θεό. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον μαθητή- που σημαίνει σπουδαστής- και υπονοεί μια προσωπική σχέση με τον δάσκαλο. Ο Παύλος είναι ο συγγραφέας των πρωιμότερων κειμένων που επιβίωσαν στον Χριστιανισμό και είναι ο μόνος απόστολος από τον οποίο έχουμε κείμενα όλων των βαθμών γνησιότητας. Είναι γενικώς αποδεκτό ότι ο Παύλος είναι ο κύριος συγγραφέας των Προς Ρωμαίους, 1η και 2η προς Κορινθίους,1η προς Θεσσαλονικείς, Γαλάτες, Φιλιππησίους, Κολασσαείς, Φιλήμονα, και ότι δεν συνέγραψε τις άλλες επιστολές που αποδίδονται σ’ αυτόν-Εφεσίους, 2η Θεσσαλονικείς, 1η και 2η Τιμόθεο, Τίτο και Εβραίους- παρότι και αυτές οι επιστολές περιέχουν πολλές από τις ιδέες του με ποικίλες τροποποιήσεις και προσθήκες. Η σιγή του Παύλου και οι ισχυρισμοί των ιστορικιστών Αυτό που κάνει σημαντικές της Παύλειες επιστολές είναι ότι γράφτηκαν μεταξύ του 40 και 60 μ.α.χ.χ, αρκετό χρόνο πριν τις συναντήσεις του Παύλου με αποστόλους στα Ιεροσόλυμα (όπως θα δούμε παρακάτω) και πολύ πριν γραφούν τα κανονικά ευαγγέλια. Είναι εκπληκτικό ότι τα κείμενα αυτά φανερώνουν ότι ο Παύλος δεν είχε ούτε γνώριζε ούτε νοιάζονταν για την προ-σταύρωσης ζωή του Χριστού. Στην πραγματικότητα, δεν χρησιμοποιεί καν την λέξη «σταύρωση»- στην ιστορική ή κυριολεκτική έννοια της λέξης- αλλά χρησιμοποιεί μάλλον επιθετικούς τύπους όπως «εσταυρωμένος Χριστός» ή «ο Χριστός ο οποίος σταυρώθηκε» (κατά την διακήρυξή του «ημείς δε κηρύσομεν Χριστον εσταυρομένον»). Ποτέ δεν χρησιμοποιεί την λέξη «μαθητής» για παράδειγμα. Δεν αναφέρει τον τοκετό της παρθένου, τον Ιωσήφ ή την Μαρία. Φαίνεται να έχει άγνοια για το πότε ή ακόμη το που ο Ιησούς θα μπορούσε να είχε ζήσει ή να είχε πεθάνει. Δεν λέει τίποτε για την Ναζαρέτ ή την Βηθλεέμ. Δεν αναφέρει κανένα από τα υποτιθέμενα θαύματα του Ιησού ούτε αναφέρεται σε μια έστω...
Έλληνας καθηγητής Θεολογίας: Δεν υπάρχουν μαρτυρίες για τον Ιησού από τους ιστορικούς της εποχής του
Θυμάστε τις δηλώσεις του κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Μάριου Μπέγζου, που υποστήριξε το 2010 ότι η ιστορικότητα του Ιησού χλομιάζει; Η εγχώρια θεολογική ακαδημαϊκή κοινότητα “ξαναχτύπησε” αυτή τη φορά με έναν αρκετά πιο αναπάντεχο τρόπο. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Στις 14 Φεβρουαρίου του 2014 η… γνωστή για τις “προφητολογικές” της ανησυχίες εφημερίδα “Ελεύθερη Ώρα”, κυκλοφορεί με πρωτοσέλιδο τη φράση “Καταγγελία σοκ για τα όσα είπε καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ στο ραδιόφωνο της Εκκλησίας: Ασήμαντος ραββίνος ο Χριστός”. Η είδηση αναφερόταν στα όσα είπε ο καθηγητής της Παλαιάς Διαθήκης στο τμήμα Θεολογίας του ΑΠΘ, κ. Μιλτιάδης Κωνσταντίνου, στην εκπομπή της δημοσιογράφου Κατερίνας Χουζούρη λίγες ημέρες πριν. Σήμερα 12 Μαρτίου το τμήμα Θεολογίας του ΑΠΘ εξέδωσε σχετική ανακοίνωση μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του. Την παραθέτουμε αυτούσια (ορισμένες φράσεις έχουν τονιστεί με δική μας πρωτοβουλία) και στη συνέχεια ακολουθούν τα σχόλιά μας: Με αφορμή πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας “ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ” της 14/2/2014, το οποίο φέρει τον πηχυαίο τίτλο “ΑΣΗΜΑΝΤΟΣ ΡΑΒΒΙΝΟΣ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ” και στο πλαίσιο του οποίου γίνεται αναφορά στο πρόσωπο του Καθηγητή της Παλαιάς Διαθήκης του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ. Κ. Μιλτιάδη Κωνσταντίνου, ανακοινώνονται τα εξής: Την Παρασκευή 27/1 στη διάρκεια συνέντευξης με θέμα «Οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην» στο ραδιόφωνο της Εκκλησίας της Ελλάδος, η δημοσιογράφος κ. Αικατερίνη Χουζούρη υπέβαλε στον κ. Κωνσταντίνου την ερώτηση, αν υπάρχουν ιστορικές μαρτυρίες για το πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Στην απάντησή του ο κ. Κωνσταντίνου τόνισε ότι η σημαντικότερη μαρτυρία προέρχεται εκ του αποτελέσματος, διότι το κήρυγμα του Ιησού διαδόθηκε και άλλαξε τη ροή της Ιστορίας. Κατά τα άλλα, δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν άλλες μαρτυρίες, διότι ο Ιησούς για τους ιστορικούς της εποχής ήταν ένας ασήμαντος ραββίνος σε μια ασήμαντη επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η εξέλιξη όμως απέδειξε ότι ήταν Υιός του Θεού του ζώντος. Δεδομένου ότι από την εν λόγω προφορική συνέντευξη, η οποία έχει καταγραφεί, όπως προβλέπεται, από τον ραδιοφωνικό σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος, και αποτελεί αδιάσειστη απόδειξη περί των όσων πράγματι ελέχθησαν στο πλαίσιο της ως άνω εκπομπής, έχουν απομονωθεί ορισμένες φράσεις, με έκδηλο και αποκλειστικό σκοπό την αλλοίωση του νοήματος των όσων ανέφερε ο κ. Κωνσταντίνου, και κατ’ επέκταση τη συκοφαντική δυσφήμισή του, η οποία επιτείνεται και από τον τρόπο της συνολικής παρουσίασης του συγκεκριμένου θέματος καθώς και από τις λοιπές ψευδείς αναφορές που γίνονται στο πλαίσιο του δημοσεύματος αυτού, έχει ήδη ξεκινήσει η διαδικασία για την άσκηση αγωγής από δικηγορικό γραφείο των Αθηνών σε βάρος της εφημερίδας “ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ” και των υπευθύνων για τη δημοσίευση του εν λόγω δημοσιεύματος. Το σχόλιό μας Όντως, το πρωτοσέλιδο της Ε.Ω δεν είχε καμία απολύτως επαφή με την πραγματικότητα...
Η συνωμοσία της σιωπής για την ιστορικότητα του Ιησού
Φανταστείτε πως είστε ένας φοιτητής του Ιστορικού που πρέπει να κάνει μια εργασία για τη ζωή του Γεωργίου Ουάσινγκτον, του πρώτου προέδρου των ΗΠΑ και ενός από τους πιο σημαντικούς πατέρες του αμερικανικού έθνους. Εκ πρώτης όψεως η εργασία φαίνεται πολύ εύκολη. Υπάρχουν ένα κάρο εγκυκλοπαίδειες και βιβλία με βιογραφικά στοιχεία για τον Ουάσινγκτον γραμμένα από σοβαρούς ακαδημαϊκούς. Οποιοσδήποτε από αυτούς θα αρκούσε για να γραφεί μια αρκετά λεπτομερής εργασία. Επειδή όμως είστε πολύ επιμελείς, αυτό δε σας αρκεί. Για να αποκτήσετε ιδιαίτερα λεπτομερή εικόνα θέλετε να αγνοήσετε τις σύγχρονες πηγές, που γράφτηκαν αιώνες μετά τα γεγονότα, και να χρησιμοποιήσετε απ’ευθείας τις πρωτογενείς πηγές. Θέλετε να βασίσετε την εργασία σας σε στοιχεία από πρώτο χέρι: γράμματα που έγραψε ο ίδιος ο Ουάσινγκτον, βιογραφίες που έγραψαν άνθρωποι που τον γνώριζαν προσωπικά και ιστορίες για τα λόγια και τα έργα του που γράφτηκαν όσο ακόμα ζούσε. Του Adam Lee / μετάφραση στα ελληνικά από τον Evan T. του onthewaytoithaca.wordpress.com Χτενίζοντας τα αρχεία όμως, ανακαλύπτετε κάτι παράδοξο· δεν μπορείτε να εντοπίσετε καθόλου πρωτογενείς πηγές. Αν και ο Ουάσινγκτον υποτίθεται πως έκανε πολλά θαυμαστά πράματα -διοίκησε τον Ηπειρωτικό Στρατό, απελευθέρωσε τις αμερικανικές αποικίες από τη Βρετανία, προήδρευσε της εθνοσυνέλευσης που έγραψε το Σύνταγμα των ΗΠΑ, έγινε ο πρώτος Πρόεδρος των ΗΠΑ- αλλά για κάποιο λόγο δεν υπάρχουν καθόλου αρχεία γραμμένα από άτομα που έζησαν τα γεγονότα ή απλά από άτομα που ζούσανε εκείνη την περίοδο. Οι ιστορικοί που ζούσαν την περίοδο του Ουάσινγκτον καθώς και αυτοί που έζησαν αμέσως μετά δεν τον αναφέρουν καθόλου. Οι πρώτες αναφορές δεν εμφανίζονται παρά σε αναξιόπιστα και κατακερματισμένα αρχεία που γράφτηκαν δεκαετίες μετά το θάνατό του. Με τον καιρό οι αναφορές γίνονται περισσότερες μέχρι που έναν αιώνα αργότερα ένα σωρό ιστορικοί που δεν τον γνώρισαν, ούτε τον είδαν ποτέ όλοι μαρτυρούν την ύπαρξή του και τα έργα του. Αυτά τα γραπτά είναι που έφτασαν μέχρι τις μέρες μας και δημιούργησαν την αφθονία στοιχείων που έχουμε σήμερα· όχι οι πρωτογενείς πηγές. Δε θα αρχίζατε να υποπτεύεστε πως κάτι πολύ παράξενο συμβαίνει; Σύμφωνα με τα ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης, η φήμη του Ιησού έφτασε στα πέρατα της οικουμένης όσο ζούσε. Ήταν γνωστός στο Ισραήλ αλλά και εκτός αυτού (Μτ 4,25), ήταν γνωστός όχι μόνο ως διδάσκαλος και σοφός, αλλά και ως προφήτης και θαυματοποιός (Μτ 14,5. Λκ 5,15. Ιω 6,2). Μεγάλα πλήθη τον ακολουθούσαν όπου πήγαινε (Λκ 12,1), μετέστρεψε αρκετούς Εβραίους ώστε να οργίσει τους Φαρισαίους (Ιω 12,11), τράβηξε την προσοχή πολλών Εβραίων και Ρωμαίων ηγετών (Μτ 14,1. Λκ 19,47). Και όταν σταυρώθηκε έγιναν πολλά σημεία σε μεγάλη κλίμακα: ένας μεγάλος σεισμός (Μτ 27,51) παγκόσμια τρίωρη συσκότιση (Λκ 23,44) και τα σώματα των αγίων αναστήθηκαν από τους τάφους τους...
Magical Earthquake Ray Beams Caused the Shroud of Turin (by Richard Carrier)
Oh, yeah, baby. Someone pointed out to me in a comment on another post that people are circulating a story now that some Italian scientists have “proved” that the Shroud of Turin is authentic because its carbon date was altered by neutron radiation from a giant earthquake in Judea in exactly 33 A.D. (which they also know to have been exactly 8.2 on the Richter scale, thanks to, uh, ancient Roman seismometers or something). This claim even appears, without any skepticism, at Science Daily. And somehow, upending the whole world order, the duly skeptical report on this tale comes from Fox News! The original study claiming these absurd things is A. Carpinteri, G. Lacidogna, and O. Borla, Is the Shroud of Turin in Relation to the Old Jerusalem Historical Earthquake? Meccanica (February 2014). That is either a joke article, or these Italians at the Politecnico di Torino are some of the goofiest cranks in human history (it appears to be the latter, but it’s hard to tell–if this is a Poe, it’s pretty good; whereas the paper’s lead author appears to be an established crank). Not only is the science massively implausible (the effect would have been observed for all objects in earthquakes, then and now, as aptly pointed out by numerous scientists) but it also gets the history wrong: a previous geology report confirmed a large earthquake there for the 30s BC, not AD. The geological evidence of seismic activity for the 30s was of events so small as to have had no significant effects (and no earthquake is recorded for that region in the historical record at all–apart, of course, from one single document: the Gospel of Matthew…right…I’ll comment more on this in a moment, but see also my peer reviewed paper on Thallus, reproduced in Hitler Homer Bible Christ, cf. p. 328, n. 3 and 329, n. 5). The geological evidence is presented in Jefferson B. Williams, Markus J. Schwab and A. Brauer, An Early First-Century Earthquake in the Dead Sea, International Geology Review 54.10 (May 2012), pp. 1219-28. The comments of scientists on this claim from Italy are particularly amusing. Because they reek of “duh.” From the Fox News report (emphasis mine)… Even if it is theoretically possible for earthquake-generated neutrons to have caused this kind of reaction, the study doesn’t address why this effect hasn’t been seen elsewhere in the archaeological record, Gordon Cook, a professor of environmental geochemistry at the University of Glasgow, explained. “It would have to be a really local effect not to be measurable elsewhere,” Cook told Live Science. “People have been measuring materials of that age for decades...
Κυκλοφόρησε η Γ’ έκδοση για “Το Πρόβλημα της Ιστορικότητας του Ιησού”
Μετά από 9 περίπου μήνες κυκλοφορίας, η Γ’ έκδοση του βιβλίου του δημοσιογράφου Μηνά Παπαγεωργίου με τίτλο “Το πρόβλημα της ιστορικότητας του Ιησού: Το ρεύμα των Μυθικιστών” (εκδ. Δαιδάλεος) κυκλοφορεί από τις 24 Μαρτίου του 2014 για το ελληνόφωνο κοινό σε Ελλάδα και εξωτερικό. Το γεγονός αυτό καταδεικνύει το μεγάλο ενδιαφέρον του ελληνικού αναγνωστικού κοινού για το άγνωστο -μέχρι πρότινος- Μυθικιστικό ζήτημα, για το θέμα της ιστορικότητας του Ιησού, για τις ομοιότητες του ιδρυτή του χριστιανισμού με άλλες προχριστιανικές μυθικές φιγούρες και για τις ποικίλες προεκτάσεις όλων των προηγούμενων σε ιστορικό, θρησκευτικό, φιλοσοφικό, εθνολογικό και κοινωνικό επίπεδο. Η νέα αυτή έκδοση παρουσιάζει εμφανείς διαφορές σε σχέση με τις δύο προηγούμενες κι αυτό γιατί είναι επαυξημένη. Παρακάτω ακολουθεί το έξτρα υλικό που έχει συμπεριληφθεί: – Νέος πρόλογος από τον διευθυντή των εκδόσεων “Δαιδάλεος”, Γιώργο Ιωαννίδη. – Νέος (εμπλουτισμένος σε σχέση με τον προηγούμενο) πρόλογος του ομότιμου καθηγητή του πανεπιστημίου Πατρών, Στέφανου Παϊπέτη για την Γ’ έκδοση. – Δύο νέες συνεντεύξεις που προστίθενται στο 3ο κεφάλαιο του βιβλίου: Η πρώτη από τον Δρ. Ιστορίας και δημοφιλή Αμερικανό Μυθικιστή, Richard Carrier, με τίτλο “Μεθοδολογία, ανάλυση και τεκμηρίωση των Μυθικιστικών θέσεων” και η δεύτερη από τον υπ. Δρ. Θρησκειολογίας και Αυστραλό Μυθικιστή, Raphael Lataster, με τίτλο “Η νέα γενιά του Μυθικιστικού κινήματος”. – Σημαντικές προσθήκες στο 4ο κεφάλαιο του βιβλίου με τίτλο “Ο Μυθικισμός στην Ελλάδα“, όπου παρουσιάζονται επιπλέον στοιχεία που προέκυψαν σε ότι αφορά την ιστορία και διάδοση των Μυθικιστικών ιδεών στη χώρα μας κατά τη διάρκεια του 20ου, κυρίως, αιώνα. – Μικροπροσθήκες στις Βιβλιογραφικές Πηγές (τόσο στα ελληνόγλωσσα, όσο και στα ξενόγλωσσα βιβλία), καθώς επίσης και στις πηγές του Διαδικτύου. Όγκος νέου υλικού: Οι σελίδες του βιβλίου αυξάνονται, καθώς από 338 ανέρχονται πλέον σε 368. Διάθεση: * Αναζητήστε τη Νέα Έκδοση του βιβλίου μετά τις 24 Μαρτίου από τα γραφεία των εκδόσεων Δαιδάλεος (είτε μέσω της ιστοσελίδας τους, είτε τηλεφωνικά στο 2311 27 28 03). * Εναλλακτικά μπορείτε να το αποκτήσετε από τα συνεργαζόμενα με τις εκδόσεις Δαιδάλεος βιβλιοπωλεία σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα: Ιανός, Πρωτοπορία, Πύρινος Κόσμος, Έσοπτρον (Στοά του Βιβλίου – Αθήνα) και Ψαράς (αναφέροντάς τους πώς επιθυμείτε αντίτυπο της Γ’ έκδοσης, πάντα από τις 24 Μαρτίου και...
