![Αυτό είναι το trailer του πρώτου ελληνικού Μυθικιστικού Ντοκιμαντέρ [VIDEO]](https://mythikismos.gr/wp-content/uploads/2015/03/αδονισ-240x240.jpg)
Αυτό είναι το trailer του πρώτου ελληνικού Μυθικιστικού Ντοκιμαντέρ [VIDEO]
Πριν από μερικούς μήνες σας είχαμε ενημερώσει για την έναρξη των γυρισμάτων του πρώτου ελληνικού Μυθικιστικού ντοκιμαντέρ με τίτλο “Άδωνις και Ιησούς: Όψεις του Μυθικισμού στην Ελλάδα”. Η δουλειά του Μηνά Παπαγεωργίου (συγγραφέα του “Το πρόβλημα της ιστορικότητας του Ιησού“) και του Αντώνη Σκαραμαγκά απέδωσε σήμερα τους πρώτους της καρπούς για το ελληνικό κοινό, μιας και ήρθε στο φως της δημοσιότητας το πρώτο trailer της ταινίας στο Youtube. Μπορείτε να το παρακολουθήσετε πατώντας εδώ. Extras για το φιλμ – Τα γυρίσματα των τελεσμάτων της Μ. Εβδομάδας και των Αδωνίων πραγματοποιήθηκαν στην Όλυμπο Καρπάθου και στην Αθήνα αντίστοιχα. – Στο ντοκιμαντέρ συμμετέχουν με συνεντεύξεις τους οι Στράτος Θεοδοσίου (καθηγητής Φυσικής παν/μίου Αθηνών), Χαρίτα Μήνη (φιλόλογος – συγγραφέας), Γιώργος Ιωαννίδης (ψυχολόγος – συγγραφέας) και Ιωάννης-Παρμενίδης Μπουσίου (πολιτισμολόγος – αναβιωτής Αδωνίων) – Αποκλειστικά για τις ανάγκες του ντοκιμαντέρ, οι μουσικοί Λίνα Παλερά (σύνθεση – εκτέλεση) και Δάνης Κουμαρτζής (master στο studio της iRec), χρησιμοποίησαν αρχαίες ελληνικές λύρες “Αναστάσιος” για την απόδοση πρωτότυπης αρχαίας ελληνικής μουσικής. – Η κυκλοφορία του φιλμ αναμένεται στις αρχές του Καλοκαιριού. – Γίνετε μέλη στην επίσημη σελίδα του ντοκιμαντέρ στο facebook και παρακολουθείτε στενά όλες τις σχετικές...
Ανακοίνωση για τις δολοφονίες στο Charlie Hebdo
Οι Έλληνες Μυθικιστές εκφράζουμε τον αποτροπιασμό μας για τα σημερινά γεγονότα στη Γαλλία και τη δολοφονία των εργαζομένων στο περιοδικό Charlie Hebdo. Δυστυχώς η εγκαθίδρυση των δογμάτων και η διεκδίκηση της “μοναδικής αλήθειας”, που χαρακτηρίζουν τη φύση των μονοθεϊστικών θρησκειών εδώ και αρκετούς αιώνες, αιματοκυλώντας συχνά πυκνά την ανθρωπότητα, περνά κατά ένα μεγάλο ποσοστό μέσα από την τυφλή πίστη στη δράση προσωπικοτήτων, που κατά τα φαινόμενα ουδέποτε υπήρξαν ως ιστορικά πρόσωπα. Η συνειδητοποίηση αυτού του γεγονότος, που αποτελεί πυρήνα των Μυθικιστικών θέσεων, θα μπορούσε να δώσει μία άλλη προοπτική στην πορεία των επί γης θρησκειών (κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να πιστεύει ή μη στο υπερβατικό), εξαλείφοντας τη βία και το φανατισμό μεταξύ των πιστών. Έλληνες Μυθικιστές – 7 Ιανουαρίου...
Τα Θεοφάνια και ο Μυθικισμός του νερού σε κρασί
Μία από τις αγαπημένες θεότητες των αρχαίων Ελλήνων ήταν δίχως αμφιβολία ο Διόνυσος. Παρά το γεγονός ότι δεν ανήκε στις κύριες θεότητες του Ολύμπιου πανθέου, οι εορτές προς τιμήν του σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια αποτελούσαν σημαντικά θρησκευτικά δρώμενα. Στο σύντομο αυτό άρθρο, θα σταθούμε στη λατρεία του Διονύσου στο νησί της Άνδρου, κάνοντας αναφορά σε ένα ιδιαίτερο θαύμα που λάμβανε χώρα στις αρχές του Γενάρη. Στη συνέχεια, παραμένοντας στο νησί, θα μιλήσουμε για το πως η παράδοση αυτή επηρέασε τους καλλιτέχνες της Αναγέννησης, και για την Μυθικιστική αναβίωση του διονυσιακού θαύματος κάτω από την επιρροή του Ιησού, αυτή τη φορά. Του Μηνά Παπαγεωργίου, δημοσιογράφου-συγγραφέα Ιστορικές και αρχαιολογικές μαρτυρίες του τέταρτου και του τρίτου προχριστιανικού αιώνα μαρτυρούν πέραν πάσης αμφιβολίας τη σημαντικότατη θέση που κατείχε η λατρεία του θεού στο κυκλαδίτικο νησί. Μάλιστα οι ειδικοί υποστηρίζουν πως ο Διόνυσος λατρευόταν στην Άνδρο από τα κλασσικά χρόνια. Ιδιαίτερη μνεία στις σχετικές παραδόσεις κάνουν ακόμα και Ρωμαίοι ιστορικοί και περιηγητές που την επισκέφτηκαν κατά τον πρώτο μεταχριστιανικό αιώνα. Η Διονυσιακή λατρεία και το θαύμα της Άνδρου Εδώ θα σταθούμε στα όσα αναφέρει στο έργο του ο Γάιος Λικίνιος Μουκιανός, ένα επιφανής Ρωμαίος που έγινε τρεις φορές Ύπατος και παρ’ ολίγον να διαδεχθεί τον Νέρωνα στον αυτοκρατορικό θρόνο. Το έργο του δεν υπάρχει σήμερα αυτούσιο, διασώθηκε όμως από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο (23-79 μ.α.χ.χ [1]). Ο Μουκιανός, λοιπόν, κάνει λόγο για την Ανδριώτικη γιορτή της Θεοδοσίας. Αυτή λάμβανε χώρα στον εκεί ναό του Διονύσου, όπου κάθε χρόνο, στις 5 Ιανουαρίου, το νερό που ανάβλυζε από την πηγή του βωμού έπαιρνε τη γεύση του κρασιού. Σύμφωνα με μία άλλη παράδοση, που επίσης διασώζει ο Μουκιανός, κατά τη διάρκεια των επταήμερων εορτασμών του Διονύσου στο νησί (τα κατ’ Αγρούς Διονύσια εορτάζονταν σε πολλές περιοχές της Ελλάδας από τα τέλη Δεκεμβρίου έως τις αρχές Ιανουαρίου), το νερό της πηγής του μετατρεπόταν σε κρασί, παρ’ όλα αυτά έχανε τις θαυματουργικές του ιδιότητες μόλις μεταφερόταν σε σημείο όπου δεν είχε πλέον επαφή με το βωμό του θεού.[2] Μία έμμεση αναφορά στο συγκεκριμένο θαυματουργικό γεγονός κάνει και ο σοφιστής Φιλόστρατος [3] στο έργο του “Εικόνες”. Σε μία από τις διαλέξεις του, κάνει λόγο για έναν πίνακα Ανδριωτών (μτφρ του Δημήτρη Πλάντζου): Το θέμα του πίνακα είναι το ρεύμα από κρασί που βρίσκεται στο νησί της Άνδρου και οι Ανδριώτες που έχουν μεθύσει στο ποτάμι. Διότι από τον Διόνυσο η γη των Ανδρίων έχει γεμίσει με κρασί και σκάει και τους το φέρνει στην επιφάνεια σαν ποτάμι…. …θα συναντήσουμε στο τέλος Τρίτωνες στις εκβολές του που μαζεύουν το κρασί με κοχύλια. Πίνουν αρκετό, και το άλλο το φτύνουν ψηλά, και κάποιοι από τους Τρίτωνες έχουν μεθύσει και χορεύουν. Καταφτάνει...
Ο Μυθικισμός στο News247
Στις 24 Δεκεμβρίου του 2014 η δημοφιλής ιστοσελίδα News247 παρουσίασε εκτεταμένο απόσπασμα από το βιβλίο του δημοσιογράφου Μηνά Παπαγεωργίου “Το πρόβλημα της ιστορικότητας του Ιησού: Το ρεύμα των Μυθικιστών” (εκδ. Δαιδάλεος). Το συγκεκριμένο άρθρο αφορά τον Μυθικισμό, το ηρωικό μοτίβο και τον Ιησού, αλλά και ορισμένα ακόμα άκρως ενδιαφέροντα ζητήματα όπως την αρχαία τεχνική της “Μιμήσεως” και τον Βιβλικό Μινιμαλισμό. Παρακάτω ακολουθεί αυτούσιο το κείμενο, όπως ακριβώς δημοσιεύτηκε στο news247.gr. —————————————————————————————————————————————– Ένα από τα θεμελιώδη στοιχεία του Χριστιανισμού είναι η πίστη στον Ιησού ως ιστορικό πρόσωπο. Ο Μυθικισμός είναι ένα ρεύμα ιδεών σύμφωνα με το οποίο, πολλοί θεοί της αρχαιότητας, ανάμεσά τους και ο Ιησούς, δεν υπήρξαν πραγματικά πρόσωπα, αλλά μυθολογικοί χαρακτήρες που παρουσίαζαν μεταξύ τους κοινά αρχετυπικά στοιχεία και σε αρκετές περιπτώσεις συμβόλιζαν φυσικά φαινόμενα όπως ο Ήλιος, οι καιρικές συνθήκες, οι γεωλογικές μεταβολές κ.ά. Οι πρώτοι Μυθικιστές ξεκίνησαν να ερευνούν το πρόβλημα της ιστορικότητας του Ιησού στα τέλη του 18ου αιώνα. Έκτοτε έχουν καταγραφεί επιπλέον στοιχεία από ακαδημαϊκούς, ιστορικούς, θεολόγους και ανεξάρτητους ερευνητές, που ρίχνουν περισσότερο φως στο μυστήριο της ζωής του Ιησού. Παρακάτω δημοσιεύουμε το υποκεφάλαιο του 2ου κεφαλαίου του βιβλίου “Το πρόβλημα της ιστορικότητας του Ιησού: Το ρεύμα των Μυθικιστών” (εκδ. Δαιδάλεος) του δημοσιογράφου Μηνά Παπαγεωργίου, τον οποίο και ευχαριστούμε για την παραχώρηση των δικαιωμάτων δημοσίευσης. Το εν λόγω βιβλίο πρόκειται μάλιστα να κυκλοφορήσει και στα αγγλικά τον Μάρτιο του 2015 υπό τον τίτλο“Jesus Mythicism: An Introduction”. Χρήσιμα links: Βρείτε το βιβλίο: “Το πρόβλημα της ιστορικότητας του Ιησού: Το ρεύμα των Μυθικιστών”, εδώ Η ιστοσελίδα των Ελλήνων Μυθικιστών Οι Έλληνες Μυθικιστές στο Facebook Μυθικιστικό ντοκιμαντέρ με ελληνικό ενδιαφέρον Στο εν λόγω έργο συγκεντρώνονται οι απόψεις αρκετών σύγχρονων εκπροσώπων του Μυθικισμού που παρουσιάζουν για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό τις θέσεις τους. Η δημοσιογραφική έρευνα του Μηνά Παπαγεωργίου αποτελείται από δεκαεννιά συνεντεύξεις μελετητών και πανεπιστημιακών που απαντούν με εμπεριστατωμένα στοιχεία και σοβαρά επιχειρήματα στο ερώτημα: ήταν ο Ιησούς ιστορικό πρόσωπο ή όχι; Στην έρευνα αυτή, συμμετέχουν με αποκλειστικές συνεντεύξεις οι: Δρ. Robert Price (θεολόγος), Δρ. Richard Carrier (ιστορικός), Δρ. Maria Dzielska (ιστορικός), Δρ. Gerd Ludemann (θεολόγος), Δρ. Gunnar Samuelsson (θεολόγος), Δρ. Lena Einhorn (βιολόγος και ιστορική ερευνήτρια), Δρ. Payam Nabarz (συγγραφέας και αναβιωτής του ναού του Μίθρα), Raphael Lataster (θρησκειολόγος), Earl Doherty (ιστορικός), D.M. Murdock / Acharya S (συγγραφέας και ερευνητής συγκριτικής μυθολογίας), Kenneth Humphreys (συγγραφέας και ερευνητής), Joseph Atwill (συγγραφέας και ερευνητής), Neil Godfrey (συντονιστής του Μυθικιστικού blog Vridar), Fritz Heede (σκηνοθέτης), Fransesco Carotta (γλωσσολόγος και ερευνητής), Daniel Unterbrink (συγγραφέας και ερευνητής), Ιωάννης Μπουσίου (ερευνητής και τελετάρχης των «Κήπων του Αδώνιδος»), Χρήστος Μόρφος (συγγραφέας και ερευνητής), και Χαρίτα Μήνη (φιλόλογος και συγγραφέας). Δημιουργώντας τον ιδανικό Ήρωα Το αρχέτυπο του ήρωα Το 1909 ο Αυστριακός ψυχολόγος και συγγραφέας,...
Οι Μύθοι των χριστιανικών διώξεων
Όλοι έχουμε μάθει στο σχολείο και έχουμε ακούσει στον άμβωνα της εκκλησίας ότι τους 3 πρώτους αιώνες μ.Χ. οι Χριστιανοί ήταν θύματα μιας πρωτοφανούς επίθεσης από τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, όπου εκατοντάδες χιλιάδες πιστοί μαρτύρησαν ακολουθώντας το παράδειγμα του Ιησού, αρνούμενοι να απαρνηθούν αυτό που ήξεραν ότι είναι η Αλήθεια. Οι Χριστιανοί θεωρούν πως διώκονταν απλά και μόνο επειδή ήταν Χριστιανοί και τους χρησιμοποιούσαν σαν αποδιοπομπαίους τράγους όταν κάτι πήγαινε στραβά. Ρίχνονταν στα λιοντάρια για τη διασκέδαση των Ρωμαίων, εξαναγκάζονταν στη δουλεία, τους δήμευαν τις περιουσίες, κρύβονταν σε μυστικές συναντήσεις σε κατακόμβες μέχρι που στο τέλος θριάμβευσαν, κάνοντας την θρησκεία τους την επικρατούσα θρησκεία ολόκληρου του δυτικού κόσμου. Ο Χριστιανισμός παρουσιάζεται σαν μια θρησκεία σφυρηλατημένη στη φωτιά. Του Κωνσταντίνου Σαπαρδάνη, οικονομολόγου-αρθρογράφου Είναι όμως ακριβώς έτσι τα πράγματα; Οι ιστορικές πηγές που έχουμε για τους «διωγμούς» είναι στην καλύτερη περίπτωση αποσπασματικές και συχνά αναξιόπιστες. Ο Ευσέβιος είναι συνήθως η μοναδική σχετική πηγή, όμως ο Ευσέβιος ήταν ένας εκκλησιαστικός ιστορικός και, σύμφωνα με τα ίδια του τα λόγια, δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε ότι είχε στο μυαλό του κάτι άλλο από μια εξιδανικευμένη εικόνα της γέννησης της Χριστιανικής εκκλησίας από το αίμα των πιστών και των μαρτύρων της. Γράφει στην ‘Ευαγγελική Προπαρασκευή’: «Θα είναι απαραίτητο κάποιες φορές να χρησιμοποιούμε ψευδολογία σαν γιατρειά για το όφελος αυτών που χρειάζονται τέτοια μορφή θεραπείας.» και αναφορικά με τα θύματα του Μεγάλου Διωγμού του Διοκλητιανού: «έχουμε αποφασίσει να μην περιγράψουμε τίποτα για αυτούς εκτός από αυτά με τα οποία μπορούμε να υπερασπιστούμε τη Θεία δίκη». Στην πραγματικότητα, οι αποκαλούμενοι «διωγμοί» ήταν τοπικά περιστατικά και έλαβαν μέρος κατά κύριο λόγο επί μήνες και όχι χρόνια. «Θρίαμβος Χριστιανών Μαρτύρων τη Εποχή του Νέρωνα» του Eugene Romain Thirion. Το Κολοσσαίο χτίστηκε 16 χρόνια μετά την πυρκαγιά της Ρώμης. 1) Το 64 μ.Χ. ήταν η χρονιά της περίφημης Μεγάλης Πυρκαγιάς της Ρώμης. Η πυρκαγιά ήταν μάλλον αποτέλεσμα ατυχήματος (κάτι όχι πολύ παράξενο, η Ρώμη ξανακάηκε το 69 και το 80) αλλά κατηγορήθηκε ο αυτοκράτορας Νέρωνας και λέγεται ότι για να αποσπάσει την προσοχή από πάνω του κατηγόρησε τους Χριστιανούς, τους οποίους έντυσε με δέρματα ζώων και τους έριξε στα σκυλιά ή τους έκαψε ζωντανούς. Όμως, εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν Χριστιανοί, όχι μόνο γιατί δεν είχαν πάρει ακόμα το όνομα «Χριστιανός», αλλά δεν υπήρχε καν η ιδέα του «Χριστιανού» σαν κάτι ξεχωριστό από τους υπόλοιπους Ιουδαίους. Οι ακόλουθοι του Ιησού ήταν, όπως και ο Ιησούς, Εβραίοι. Την εποχή εκείνη υπήρχαν ήδη πολλά παρακλάδια του Ιουδαϊσμού που διαφωνούσαν μεταξύ τους για θέματα πολιτικής και δόγματος και οι Εβραίοι που ακολουθούσαν τον Ιησού δεν αποτελούσαν εξαίρεση. Μόνο στα τέλη του 1ου αιώνα άρχισαν να αυτοαποκαλούνται Χριστιανοί οι ακόλουθοι του Ιησού, οπότε όταν ο Τάκιτος αναφέρει ότι Χριστιανοί...
