Ο Μυθικισμός στην Κέρκυρα (26/1)
Την Κυριακή 26 Ιανουαρίου, η Κέρκυρα πρόκειται να φιλοξενήσει μια πολύ ενδιαφέρουσα ημερίδα πολιτισμού. Το γεγονός πραγματοποιείται στo πλαίσιo της “Τεχνών (επ) Ανάστασις”, ένα τριήμερο (24-26/1) πολιτιστικών εκδηλώσεων που θα λάβει χώρα στο νησί εκείνες τις μέρες. Μπορείτε να ρίξετε μια ματιά στο πρόγραμμα της ημερίδας, όπου και θα διαπιστώσετε ότι συμπεριλαμβάνονται άκρως ελκυστικές διαλέξεις από αξιόλογους ομιλητές. Ανάμεσα σε αυτές βρίσκεται και μια με ξεκάθαρο Μυθικιστικό ενδιαφέρον: Πρόκειται για την εισήγηση του Μηνά Παπαγεωργίου (δημοσιογράφου και συγγραφέα του βιβλίου “Το πρόβλημα της ιστορικότητας του Ιησού: Το Ρεύμα των Μυθικιστών”) με τίτλο “Ο πόλεμος των ιδεών στην κοινωνία της πληροφορίας: Ο Μυθικισμός ως εργαλείο για έναν νέο Διαφωτισμό” που ξεκινά στις 15:30 εκείνης της ημέρας. Ακολουθεί η περίληψη της συγκεκριμένης ομιλίας, Σύνοψη ομιλίας: Εμφανιζόμενος στα τέλη του 17ου και στις αρχές του 18ου αιώνα, ο Διαφωτισμός αποτελεί ένα σημαντικότατο πνευματικό κίνημα που αλλάζει τον ρου του Δυτικού πολιτισμού. Ένας από τους κεντρικούς του πυλώνες είναι η αμφισβήτηση της εξουσίας της εκκλησίας και των θρησκευτικών δογμάτων, μέσα από μια παράλληλη στροφή στη φιλοσοφία και στον ιστορικισμό. Στο πλαίσιο αυτό, μια σειρά από θεολόγους, ιστορικούς και ανεξάρτητους ερευνητές, ξεκινούν να θέτουν κάτω από ένα αυστηρά ιστορικό πρίσμα την εξέλιξη των κυρίαρχων θρησκειών, εξετάζοντας ταυτόχρονα τα πάμπολλα κοινά στοιχεία που παρουσιάζουν οι εξιστορήσεις της Βίβλου με τους μύθους προχριστιανικών θεοτήτων της Μεσογείου (και όχι μόνον). Δυόμιση αιώνες μετά, το Μυθικιστικό –όπως ονομάζεται πλέον- κίνημα, που επικεντρώνεται κυρίως στο πρόβλημα της ιστορικότητας του Ιησού, αποτελεί στο εξωτερικό ένα δημοφιλές ρεύμα ιδεών, οι απόψεις του οποίου εισέρχονται δυναμικά και στην ακαδημαϊκή κοινότητα. Στην ομιλία αυτή θα εξετάσουμε μια σειρά από ερωτήματα όπως: Ποιος ο ρόλος του Μυθικισμού στον 21ο αιώνα; Ποια είναι η θέση του απέναντι στην πνευματικότητα; Γιατί θα μπορούσε να αποτελέσει ένα βασικότατο εργαλείο ενός νέου Διαφωτισμού; Πως μπορεί αυτό να συμβεί εμπράκτως, όχι μέσα σε κλειστούς ακαδημαϊκούς κύκλους, αλλά με τη συμμετοχή του καθένα από εμάς; Παράλληλα θα αναλυθούν μια σειρά από στρατηγικές κινήσεις που πραγματοποιήθηκαν την τελευταία πενταετία στη χώρα μας και κατέστησαν γνωστό το ρεύμα των Μυθικιστών στο ελληνικό...
Ο Μυθικισμός στον “Αθήνα 9,84” (Κυριακή 12/1)
Την Κυριακή 12 Ιανουαρίου και ώρα 12:05 το μεσημέρι, ο δημοσιογράφος Μηνάς Παπαγεωργίου, συγγραφέας του βιβλίου “Το πρόβλημα της ιστορικότητας του Ιησού” (εκδ. Δαιδάλεος), θα βγει στον αέρα του ραδιοφωνικού σταθμού “Αθήνα 9,84” για μία ολιγόλεπτη συνομιλία με τον δημοσιογράφο Δημήτρη Φύσσα. Θέμα της συζήτησης το ίδιο το βιβλίο, αλλά και οι εξελίξεις στο μυθικιστικό κίνημα εντός και εκτός Ελλάδας. Είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό ότι τους τελευταίους μήνες ο Μυθικισμός βρίσκει βήμα έκφρασης σε ολοένα και περισσότερα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, όταν μέχρι πριν από μερικά χρόνια αποτελούσε ένα άγνωστο στο ελληνικό κοινό πεδίο έρευνας. ———————————————————————————- UPDATE, 12/1/2014 Ακούστε από εδώ το ηχητικό απόσπασμα από την παρουσία του Μηνά Παπαγεωργίου στον...
The Gospel Dates (By Acharya S/ D.M Murdock)
When were the gospels written? With their absence in Justin Martyr’s works, we remain with the dating of the gospels to the last quarter of the second century. By Acharya S/D.M Murdock The Gospel Dates When scrutinized, the Pauline epistles do not reveal any historical Jesus; nor do they demonstrate any knowledge of the existence of the four canonical gospels, Matthew, Mark, Luke and John. As has been proved repeatedly, the gospels themselves cannot be viewed as “history” written by “eyewitnesses.” Besides the fact that they date to much later than is supposed, the gospels frequently contradict each other, and, based on the numerous manuscripts composed over the centuries, have been determined (by German theologian Johann Griesbach, for one) to be a mass of some 150,000 “variant readings.” In this regard, The Interpreter’s Dictionary of the Bible, a Christian book, contains an article written by M.M. Parvis (vol. 4, 594-595), who states: The New Testament is now known, in whole or in part, in nearly five thousand Greek manuscripts alone. Every one of these handwritten copies differ from the other one It has been estimated that these manuscripts and quotations differ among themselves between 150,000 and 250,000 times. The actual figure is, perhaps, much higher. A study of 150 Greek manuscripts of the Gospel of Luke has revealed more than 30,000 different readings It is safe to say that there is not one sentence in the New Testament in which the manuscripts’ tradition is wholly uniform. Some sources place the figure for the “variant readings” even higher, including The Anchor Bible Dictionary On CD-ROM (“Textual Criticism, NT”), which says, “Perhaps 300,000 differing readings is a fair figure for the 20th century (K.W. Clark 1962: 669).” So much for “God’s infallible Word” and his “inspired scribes.” Apologists have come up with all sorts of excuses for this manmade mess; their excuses only demonstrate further that man’s hand – and not that of the Almighty God – has been involved in the creation of Christianity and its texts at every step. It would be impossible to date the appearance of the gospels based on the extant manuscripts, since the autographs or originals were destroyed long ago, an act that would appear to be the epitome of blasphemy, were these texts truly the precious testimonials by the Lord’s very disciples themselves. Although a miniscule bit of papyrus (Rylands P52) dating to the middle of the second century has been identified speculatively as part of “John’s Gospel” (18:31-33), the oldest fragments conclusively demonstrated as coming from the canonical gospels date to the 3rd century. The two verses of “John’s Gospel,” comprising only about 60 words,...
Έξι κάρτες για τον Μυθικισμό
Σας παρουσιάζουμε έξι κάρτες πληροφοριακού για τον Μυθικισμό περιεχομένου, που δημιουργήσαμε αλιεύοντας υλικό από τη νέα δημοσιογραφική έρευνα του Μηνά Παπαγεωργίου, “Το πρόβλημα της ιστορικότητας του Ιησού” (εκδ. Δαιδάλεος). Οι κάρτες αυτές περιέχουν πολύ ενδιαφέροντα αποσπάσματα που έχουν παρθεί από τις συνεντεύξεις των D.M Murdock (ο Ιησούς απέναντι στους Βούδα, Κρίσνα και Ώρο), Χαρίτας Μήνη (ο Ιησούς απέναντι στον Διόνυσο), Ιωάννη-Παρμενίδη Μπουσίου (Ο Ιησούς απέναντι στον Άδωνη), Kenneth Humphreys, Robert Price και Richard Carrier και μπορούν κάλλιστα να χρησιμοποιηθούν από τον οποιονδήποτε για την προώθηση των Μυθικιστικών ιδεών στη χώρα μας. Κάντε κλικ στις εικόνες ...
Was There No Historical Jesus? The Second Century Apologists (By Earl Doherty)
The Christian Apologists of the second century present us with a dramatic picture of continuing diversity in the Christian movement and, among most of them, a surprising and revealing silence on Jesus of Nazareth. The first 100 years of Christianity have received the greatest attention from Christian scholarship. Within the period up to about 130, so conventional wisdom has it, lie Jesus himself and the origins of the church, as well as all the documents which ended up in the canon of the New Testament. Also included are the surviving writings by that varied group known as the Apostolic Fathers, which reveal some of the internal conditions and conflicts within the growing movement. The period following, and running for another 100 years or so, was the age of the Apologists. These were men like Justin Martyr who presented and justified Christianity to an outside world which was largely hostile to the new faith. By Earl Doherty In Parts One to Three of the Main Articles, I provided a picture of the origins and growth of Christianity which rejects the existence of an historical Jesus of Nazareth. One of the key features of that picture is the unusual diversity of expression to be found in the early Christian record: about the figure of Jesus, about Christian theology, ritual practice and views of salvation. This diversity points not to a human founder and single missionary movement proceeding out of him, but to a widespread and uncoordinated religious movement founded on various beliefs in a divine, intermediary Son of God, a wholly spiritual entity. A related feature is the virtually universal silence in that early record on anything to do with the human man and events known to us from the Gospels. What do we find as Christianity enters its second 100 years? In fact, we find more of the same. Those who have studied the apologists have tended to make some surprising observations. They note how little continuity these writers show with earlier traditions. Their ideas often have nothing in common with those of the New Testament epistles and even the Gospels. There is no dependence on Paul. Moreover, such writers seem not to move in ecclesiastical circles. Even Justin, though he worked in Rome, has nothing to say about bishops and church organizations. And almost all of them before the year 180 (Justin being the major exception) are silent on the Gospels and the figure of Jesus contained in them. In fact, one could say that they pointedly ignore any historical figure at all. This astonishing state of affairs, taken with the fact that the Gospels and...
